Vandaag is het D-Day. Deze wedstrijd moet gewonnen worden, willen we nog kans maken op het kampioenschap. De mannen zijn zich van deze kans bewust maar hebben gelukkig weinig last van spanning; de ouders en de leiders echter wel !

Eenmaal op het sportpark van Kessel doen we een korte warming-up en na onze yell kan de wedstrijd beginnen. Lars is onze aanvoerder in deze match. We merken al snel dat het menens is ! Kessel maakt een vliegende start en wij moeten alle zeilen bijzetten om de aanvallen tegen te houden. Gelukkig zijn Jesper, Ids en Ton goed bij de les en niet bang om in te grijpen. Het eerste echte gevaar komt van Kessel. Een schot wordt door Timo gepareerd maar vervolgens toch nog ingeschoten. Volgens Timo had de scheids moeten fluiten omdat de bal uit zijn handen werd getrapt.

We zijn wakker, al is het maar van het gejuich van de aanwezige Kessel supporters. Je kunt zien aan het spel van Kessel dat ze willen winnen. Dit is trouwens ook hun laatste wedstrijd en dus hun laatste kans om te winnen en het kampioenschap binnen te halen. Wij doen trouwens ook goed ons best maar het vuur miste ik de eerste helft toch een beetje.

Na de pepdrank volgt nog een peptalk waarin toch even duidelijk wordt gemaakt dat we allemaal iets feller moeten voetballen. De boodschap is goed binnenkomen. We dringen Kessel meer en meer terug in de verdediging. Op een gegeven moment krijgen we een vrije trap. Ries gaat er eens goed achter staan en pegelt de bal richting doel. De bal komt echter even snel weer terug en dus nog een schot en weer komt de bal voor zijn voeten. Ries haalt weer uit en ramt de bal tegen de lat om vervolgens uit het doel te stuiteren. Jammer ! Niet lang daarna is het Jac die de stand op 1-1 brengt en de wedstrijd ligt weer open.

Kessel schakelt gelijk over in een hogere versnelling. Het middenveld met Wessel, Jef en Lars hebben hun handen vol met Kessel en ook Jac en Ries in de spits stuiten op de stugge achterhoede die niets wil weggeven. Vanaf de zijkant is het Kessel die een hoge bal over onze Timo schopt en de stand op 2-1 zet. Niet lang daarna is alle hoop vervlogen als de eindstand van 3-1 wordt neergezet. Kessel was deze wedstrijd net iets beter. Na het laatste fluitsignaal was de ene kwaad, de ander teleurgesteld, een traantje hier, een opmerking daar. Kortom, voetbal is emotie !

In het kleedlokaal maken we de mannen toch even duidelijk dat we trots op hun zijn. En dat ze met name in de tweede helft goed hun best hebben gedaan. De snoepzak doet even alles vergeten !

Groet, John Leeters