Op de dag dat Sinterklaas en zijn gevolg voet aan wal zetten  in het Nederweertse bezorgde het team van de herstellende trainer Henrie Janssen zichzelf een prachtcadeau door een zwaarbevochten, maar niet minder verdiende, overwinning te schenken. In een aantrekkelijke, open wedstrijd tegen het thuis nog ongeslagen SHH zorgde een Elfmesserstoß van Falco ‘ Flaco’ Thiessen voor 3 punten en, misschien wel belangrijker, de aansluiting naar de absolute top van het klassement.

 

Voordat de westrijd goed en wel begonnen was moest het sterrenensemble van coach Janssen afrekenen met een tegenstander die voor sommigen nog zwaarder was dan de tegenstander zelf: de aanvang van vertrek. Tegenstander SHH had, waarschijnlijk uit psychologisch oogpunt, besloten om de wedstrijd om 9.30 te laten aanvangen. Dit had als gevolg dat op het onchristelijke tijdstip van 8.15 bijelkaar werd gekomen op sportpark ‘De Bengele’. Merefeldia-conyfeer Leon ‘ De Witte van Plien’ Beijes verwelkomde de spelers met zichtbare tegenzin in de Nederweertse sporttempel. “Anderhalf uur geleden scoorde ik nog mijn laatste carambole in cafe ‘de Veegtes’, maar er moet iemand zijn die deze topsporters pur sang van alle gemakken moet voorzien”, was zijn alleszeggende commentaar.

 

Na de nodige ‘tasse koffie’ en telefoontjes over en weer bleek het vroege aanvangstijdstip toch zijn tol te hebben geëist onder sommige spelers. Interim-coach Daan ‘Ves’ Vaes bleek  deze week te hebben geleerd van de wedstrijd tegen SVC 2000.  “Deze week had ik mijn wekker verstopt tussen de vasteloavundjkleijer diep  in de klerenkast, zodat ik niet ‘in mijn roes’ de knop kon uitzetten. Dit is echt een tip naar iedereen toe, gewoon doen!”. Deze tip kwam te laat voor beroepsverslapers Roy “Bloktackle” Timmermans en Michiel van Brussel, die het fenomeen snoozen een nieuwe dimensie gaven. “Ik weiger om op een zondag op te staan voor mijn overbuurman. En dat is nota bene bakker Tjeu Kessels, kun je nagaan!”, was het emotionele commentaar van Van Brussel.  Roy ‘Blocktackle’ Timmermans: “ De laatste keer dat ik zo vroeg moest opstaan was bij de pupillen uit tegen Persebaja Surayaba. Dat ligt in vergelijking met Herten om de hoek!”. Na het, ingecalculeerde, ophalen van deze spelers en een gelukssmsje vanuit ziekenhuiskamer D4 te Maastricht werd het vertrek ingezet naar het “Remunsje”.

 

Ook dit leverde enige strubbelingen op. Omdat dit niet voor iedereen  bekend terrein was, moest door sommige personen de weg worden gevraagd in Herten. Dit leverde ‘apocalyptische’ taferelen op, want rond de klok van 8.45 was gewoonweg nog niemand op straat in de toch normaal gesproken zeer bruisende suburb van Roermond. Vrouwe Fortuna was ons goed gezind, want het plaatselijke handbalteam stond bij cafe Kanters klaar voor vertrek. Na de perfecte ‘Duitse’ uitleg kwam uiteindelijk iedereen op de plaats van bestemming: Sportpark ‘de Wolfsberg’.

 

De wedstrijd in Herten was 1 van de 3 toppers die die dag gespeeld werd in de reserve 5e klasse 10. Ook de wedstrijden Haelen – SVC 2000 en EMS – PSV ’35 stonden op het programma. Bij winst konden dus uitstekende zaken gedaan worden. Hierop werd perfect ingespeeld door speler/coach Mark ‘Rotsblok’ van Berlo: “Bij winst beloof ik dat ik definitief niet inga op het aanbod om bij het 1e elftal de rol van waterdrager te vertolken, maar al mijn aandacht op jullie te richten”. Enige smetje op de voorbereiding was dat Falco ‘Flaco’ Thiessen weigerde met lipgloss te spelen. “Sorry, ik moet straks ook nog als zwarte piet spelen bij de intocht in Brachterbeek”.

 

Om 9.30 (!) floot de arbiter voor het beginsignaal. Na een redelijk afwachtend begin van beide kanten creeërde SHH een licht overwicht. Dit resulteerde in enkele ‘terugspeelballen’ van de rechtsbuiten. Miguel ‘het beest van Rimini’ Stultienzo, die de laatste weken een verdiende basisplek heeft opgeëist gaf leiding aan de verdediging door de aanvallers  als vers gestrooid snoepgoed op te peuzelen. Dit in combinatie met de vandaag weer vanoudse Rob ‘Marathonman’ Kessels en de zeer balvaste spits Wiek ‘Jr.’ Vaes zorgde voor een welhaast perfecte balans in het veld. Het enige probleem de eerste helft leek het kunstgras. Na de nu al legendarische tip van coach Mark ‘Rotsblok’ van Berlo: “Jongens, denk eraan, het is net een ongeschoren kut!”, werd het spel met de minuut verzorgder. “Maak je geen dikke benen, daar had ik vannacht ook geen moeite mee”, riep Bart ‘de Nijs’ Nijskens, die vandaag weer als vanouds met zijn bekende zelfvertrouwen voetbalde.

 

De eerste helft stond verder niet bol van grote mogelijkheden, op een geweldige kans na van Merefeldiaanse zijde. Na een strakke voorzet van Falco ‘Flaco’ Thiessen kopte Wiek ‘Jr.’ Vaes tegen de lat, waarop de terugspringende bal voor de voeten kwam van Robert ‘het wonder van Zweden’ van Renswouw. Hij dacht niet na en schoot de bal snoeihard achter de doelman. Doelpunt!, dacht de hele bank van M3, alleen de rechtsback van SHH dacht daar anders over. Met een uiterste krachtinspanning kopte hij de bal van de lijn. Hierdoor werd met een brilstand de rust ingegaan.

 

Na de rust trok Merefeldia de lijn van de eerste helft door. Er kwam meer diepgang in het spel, dat kwam vooral door de flankspelers Sander G. uit N. en Falco ‘Flaco’ Thiessen. Op de dag dat de goedheiligman arriveerde ‘aan Vijftien’ strooide Flaco niet met snoepgoed, maar met puike voorzetten. Na 20 minuten spelen in de 2e helft leek een van de vele goede voorzetten beloond te worden met een doelpunt door Wiek ‘Jr.’ Vaes, maar de laatste man van SHH trok aan de noodrem en torpedeerde hem richting achterlijn. De perfect leidende leidsman kon niks ander doen dan een strafschop geven. Dit buitenkansje werd ijskoud afgemaakt door Falco ‘Flaco’ Thiessen. Een orkaan van geluid, hoorbaar tot in het ziekenhuis van Maastricht, barstte los in de dugout van M3. Er kwamen zelfs boze telefoontjes binnen in de kantine van SHH van omwonenden die uit hun slaap werden gehouden door het gejuich.

 

Na de op dat moment terechte voorsprong bleef M3 hun befaamde tica-taca voetbal spelen. Ben ‘The Bull’ van de Boel en Sander G. uit N. vormde een perfecte tandem op de rechterflank vandaag. Sander G. uit N.: “Ik heb vandaag meer dan alles gegeven. De hele situatie rondom Henrie heeft me zoveel energie gegeven. Dat heb ik  vandaag omgezet in pure aanvalsdrang!” De ene na de andere vloeiende aanval werd op de mat gelegd. Helaas stond het vizier vandaag niet scherp bij door afwezigheid van Jordi (voetbalnaam) topscorer Robert ‘het wonder van Zweden’ van Renswouw. “Ik heb vannacht iets te vaak moeten aanzetten bij de vriendin, en daar ontbrak het net in de wedstrijd aan. Volgende week zorg ik ervoor dat ik de rollen omdraai!”. SHH probeerde wel aan te zetten in de slotfase, maar Merefeldia hield redelijk makkelijk stand. Onder meer door wederom uitstekend keeperswerk van Dirk ‘Ijskonijn’ Visser. “De ‘0’ houden in Herten, dat is niet voor iedere keeper weggelegd”, was het nuchtere commentaar van Visser. Een schot van afstand belandde nog wel op de lat, maar na 92 minuten spelen floot de scheidsrechter voor het eindsignaal. Een waar volksfeest barstte los op het veld, waarna het team zich middels een polonaise zich begaf richting kleedlokaal. Direct werd trainer Henrie Janssen op de hoogte gesteld. “Dit is beter dan elk medicijn dat ze me hier kunnen geven”, waren de legendarische woorden van de succescoach.

 

Bij terugkomst op Sportpark ‘De Bengele’ werd het volksfeest verplaatst bij cafe De Kleine Winst. De overwinning was ook Sinterklaas en zwarte pieten niet ontgaan, want hoogstpersoonlijk kwamen zij de afgevaardigden  feliciteren met dit geweldige succes. “Niet meer dan terecht, in principe zou dit na iedere overwinning moeten gebeuren”,  sprak aanvoerder Robbert ‘de Vleut’ van der Vleuten trots”.

 

//Edit v.d. Vleuten (c)

 

En Bart 'de Nijs' Nijskens zat daar, onder het genot van  een Pinot Gris (2003) aan de rand van de bar toe te kijken hoe de vrouwelijke, in maillot gehesen, zwarte Pieten hun uiterste best deden om de aandacht van de quasi-nonchalante playboy te krijgen. Een knipoog en een milde streling van de tong over zijn lippen, gaven de 'zwarte pieten' waar ze naar zochten. Bart 'de Nijs' Nijskens lachte in zichzelf; het was zo makkelijk! Maar dacht hij, komen jullie maar weer eens terug als jullie de 'ter' van jullie gezicht af hebben geschrobd. Kijken of we er dan nog wat van kunnen maken! Met een sierlijke wuif-beweging zei hij gedag tegen het vrouwelijke duo Pieten, en bedankte hen met een geacteerde glimlach!

 

//Edit v.d. Vleuten (c)

 

De vooruitzichten van Merefeldia 3 zijn, net zoals die van trainer Henrie Janssen gelukkig, weer rooskleurig te noemen.