Zondagmiddag stond de alom gerespecteerde reserve 5e klasse 510 in het teken van ‘Super Sunday’ . In het alles behalve pittoreske Linne stond de kraker tussen ‘de Zebra’s  en M3 op het programma, terwijl pakweg 10 kilometer verderop de burenruzie tussen SHH en SVC werd beslecht. Het werd een zeer vermakelijke pot voetbal, die door de hoge spanning nooit kwalitatief denderend werd, maar wel bol stond van prachtige ‘Engelse’ voetbalelementen.

Trainer  Janssen gaf zaterdagavond bij de persconferentie in zaal ‘ De Pinnenhof’ aan dat hij nog nooit zo zenuwachtig was geweest voor een wedstrijd. “Ik heb toch al heel wat wedstrijden onder mijn leiding afgewerkt, maar deze wedstrijd heeft toch wat speciaals. Vooral de manier waarop de media ingespeeld heeft op deze match, heeft mij ervan overtuigd dat wij de goede weg zijn ingeslagen. De overwinning op SVC 2000 heeft niet alleen gerenommeerde journalisten bij weekbladen als de Trompetter verbaasd, maar ook de verwachtingen van buitenaf zijn plots 180° omgeslagen. Ik ben vooral benieuwd hoe mijn manschappen daar vandaag mee omgaan” .

Aangezien de klok de nacht ervoor werd verzet, werd er gevreesd voor paljassen die in groep 3 nooit hebben opgelet met klokkijken. Het betrof gelukkig maar 1 persoon, maar dit was niet de minste. Speler/coach Mark ‘ Rotsblok’  van Berlo presteerde het om voor de 2e week oprij te verzaken. Na telefonisch contact bleek dat niet de klok de oorzaak was, maar dat een avond in het bruisende Weerter uitgaansleven zijn sporen had nagelaten. Toen aanvoerder Robbert ‘de Vleut’ van der Vleuten zijn stem waarnam, dacht hij eerst dat VBS net was ontwaakt na een geslaagde bypass operatie. Na enige consternatie bleek het alleen een lichte keelontsteking na een nacht gal spuwen te zijn.  Na deze aderlating te hebben geaccepteerd werd de tocht ingezet naar het gebied met de grootste hoerententendichtheid van Midden-Limburg.

Bij aankomst op sportpark Linne, zeer fraai gelegen tussen een industrieterrein, een spoorlijn en een aantal erotische danscafé’s, werd duidelijk dat er op kunstgras gespeeld moest worden. Dit was voor sommige spelers een schok. Voor sommige was dit echter geen reden tot paniek. Ben ‘Bull’ van de Boel zijn commentaar was dan ook vrij nuchter: “Als je hebt leren voetballen op omgeploegde akkers achter ‘ de Broasheuf’, dan kun je op elke ondergrond onder de voeten uit”.

Na een voor Merefeldia 3-begrippen zeer lange warming up werd er om klokslag 12 uur afgefloten door de dienstdoende arbiter.  Het begin beloofde niet veel goeds voor Janssen’s manschappen. Linne combineerde beter en het was vooral schrijnend om te zien dat er geen enkele 2e bal werd gewonnen. Linne kon Merefeldia daardoor telkens vastzetten en druk naar voren zetten. Dit resulteerde in het eerste kwartier in een aantal 100% kansen voor de ‘Zebra’s’. Na een kwartier viel dan ook de verdiende maar wel totaal onnodige 1-0. In een klassiek gevalletje ‘Wet van Murphy’ caramboleerde de bal tussen een paar Merefeldiaanse benen door, waarna Roy Timmermans de bal volkomen verkeerd raakte en de bal pardoes op een presenteerblaadje voor de linksbuiten kwam te liggen. Deze dacht niet na en haalde trefzeker uit. Timmermans weet de goal aan zijn werkzaamheden de nacht ervoor. “Ik heb op de Oktoberfeesten in Ospel als security moeten optreden. Al die wulpse Duitse Mädeln in Dirndl-kledij hebben mij tot diep in de nacht wakker gehouden, ik snakte na een kwartier spelen al naar adem” .

Waar men dacht dat M3 nu was wakker geschud kwam bedrogen uit. Linne reeg de kansen aan elkaar en het was aan het wederom sterke keeperswerk van Dirk ‘Ijskonijn’ Visser te danken dat de stand op 1-0 bleef staan. Merefeldia deelde links en rechts wat speldenprikjes uit, Jordi (voetbalnaam) trof zelfs de lat, maar Linne dicteerde het spel. Het was dan ook op zijn zachtst gezegd vrij onverwachts te noemen toen Merefeldia uit een corner op 1-1 kwam. Jordi torende hoog boven de defensie van ‘de Zebra’s’ uit en kopte de gelijkmaker binnen. Janssen: “ Dit was een cruciaal moment in de wedstrijd. Je zag dat sommige spelers toch wat nerveus waren door de hele entourage om de wedstrijd heen. Voor het gros van de spelers was dit de belangrijkste wedstrijd in hun carrière tot nu toe. Na de goal zag je gewoon het vertrouwen bij de jongens groeien. Geweldig om te zien!” 

Het gewonnen vertrouwen resulteerde voor de rust nog zelfs in de 1-2. Deze goal gaat de boeken in als het mooiste doelpunt ooit gemaakt op het sinds 6 weken officieel in gebruik genomen sportpark Linne. De maker van de goal: Rob Kessels, sinds kort door het leven gaande als Rob ‘ Halve Marathon’ Kessels. Rob had de laatste weken wat moeite met de druk die de bijnaam ‘ Marathonman’ met zich meebracht. “Kijk, vorig jaar speelde ik onder leiding van Merefeldia-conyfeer Leon Beijes. Deze levende legende heeft zoveel krediet bij de club dat hij mij in alle rust kon brengen en vanuit daar kwamen de prestaties vanzelf. Dit jaar onder leiding van coach Henri Janssen is dat anders. Van hem worden meteen resultaten geëist door de clubleiding. Dit brengt een zekere druk met zich mee. Hij heeft me vorige week even tot zich genomen na de mindere prestaties de afgelopen weken en me moed ingepraat. Het heeft duidelijk zijn vruchten afgeworpen, de weg omhoog kan weer worden ingezet! Henri bedankt!”, was het emotionele commentaar.  Rob’s goals is het beste te vergelijken met die van Jacky ‘The King’ Jansen op het FC Boekettoernooi van 1987 in de kruisfinale tegen FC de Kruisheren. Hij kreeg de bal aangespeeld op 25 meter van de goal, draaide slim van zijn man weg, dacht niet na en schoot met een prachtige curve over de kansloze keeper in de verre hoek. Rob ‘Halve Marathon’ Kessels droeg zijn goal op aan een andere Merefeldia-conyfeer: Frans Feijen. “ Hij gaf mij in de jeugd altijd de tip mee: ‘Je moet de bal laten fluiten’. Nou, dat heeft de keeper van Linne geweten!”. De voorsprong werd vastgehouden tot aan de rust en hierin werd elkaar duidelijk gemaakt dat wanneer we de duels gingen winnen en zorgvuldiger zouden zijn in balbezit er nog wel eens 3 punten in het verschiet zouden zitten.

Na de rust vielen de tegenstanders vooral op door het andere tenue dat zij aanhadden. De massaal meegereisde supporters vreesden eerst dat Linne zo was geschrokken door de felle tegenstand dat zij het complete 1e elftal in het veld hadden gestuurd. Zij hadden immers de avond tevoren al gespeeld. Rick Stultiens had ons hiervoor al gewaarschuwd. Na navraag aan de frikadellenverkoper in de kantine bleek dit slechts een psychologische zet te zijn. M3 liet zich hier echter  niet door van de wijs brengen, het was echter de scheidsrechter die vanaf dat moment Merefeldia trachtte uit haar ritme te halen. De emoties langs de kant liepen hoog op, vooral Miguel ‘ het beest van Rimini’ Stultienzo kon zich bij vlagen niet beheersen.  Na het geven van een strafschop terwijl de arbiter nog ver op de eigen helft stond, barstte Stultienzo  in een Falcoïaanse woedeaanval uit. “Ik heb vroeger in de jeugd wedstrijden gespeeld tegen clubs als Poggio Berni en Monte Cerignone die bekendstonden om hun thuisfluiters, maar dit waren bijna Napolitaanse tafarelen. Voor deze praktijken zouden zelfs maffiabazen zich schamen.” Uit zelfbescherming wenste hij zijn medespelers succes voor het vervolg en toog hij terug naar het veilige Nederweert.

De gegeven strafschop werd uiteindelijk fantastisch gepakt door uitblinker Dirk ‘ Ijskonijn’ Visser, die hiermee nu al een heldenstatus verwierf. In de minuten hierna bleef de arbiter inconsequent fluiten in het voordeel van de thuisclub en een tegendoelpunt kon ook niet uitblijven. Weer gebeurde dit echter op een zeer onfortuinlijke manier. Een voorzet vanaf de rechterkant werd verkeerd geïnterpreteerd door Bart ‘de Nijs’ Nijskens en belandde via zijn scheenbeen achter de verbouwereerde  doeman Dirk ‘Ijskonijn’  Visser. “Terwijl de voorzet onderweg was zag ik in mijn ooghoek dat  in club ‘De Postilion’ de eerste lichting dames voor de ramen kwam zitten. Mijn concentratie viel even weg en dit had catastrofale gevolgen. Dit zal in het vervolg niet meer gebeuren”. Bart ‘de Nijs’ Nijskens is gewaarschuwd, want er volgen nog uitwedstrijden naar SHH, St. Odiliënberg en Swalmen, waar de situatie rondom het sportpark niet veel anders is. Hij had de woorden nog niet uitgesproken of ‘de Nijs’ ging weer in de fout. De lijnenuitzetter in de laatste linie raakte nu een bal die richting A73 had moeten worden geschoten helemaal verkeerd en de bal kwam voor de voeten van de spits te liggen. Deze wist zich wel raad met dit cadeautje. Het alleszeggende commentaar van Janssen was dan ook: “Kloothommel”. Niet meer, niet minder.

Aanvoerder ‘de Vleut’ offerde zichzelf hierna op om langs de kant als verlengstuk te gaan fungeren. “Ik vertelde de jongens dat ze de frustratie tegen de scheidsrechter moesten omzetten in snel en agressief combinatievoetbal”. Dit leidde al vrij snel na de 3-2 in een wederom weergaloos doelpunt van Merefeldiaanse kant.  Sander G. uit N. gaf een afgemeten voorzet over 35 meter op de dieplopende spits Robert ‘het wonder uit Zweden’  van Renswouw.  De in de rust ingevallen spits zag dat de keeper uitkwam en zonder enige aarzeling volleerde hij met binnenkant voet de bal over de doelman in het dak van het doel. De dug-out ontplofte van extase. De ziekenboeg viel over elkaar heen van blijdschap en trainer Janssen kon zijn tranen niet in bedwang houden. De op dat moment absoluut verdiende gelijkmaker zorgde voor meer rust in het spel. Mede verantwoordelijk daarvoor waren de ingevallen A-junioren Nick Wijnen en Jesse Smedts. De ingevallen Ronald van der Eijnden moest kort na zijn debuut al geblesseerd afhaken. “Ik had mijn debuut in dit sterrenensemble anders voorgesteld, ik hoop dat ik ooit nog een kans krijg om deel uit te maken van dit succesteam.”

Na een schandalige charge op de schenen van Rob ‘Halve Marathon’ Kessels moest Linne verder met 10 man. “Een volkomen terechte beslissing”, zei Roel ‘Pel’ Pellemans langs de lijn. “Voor het gebruik van die tackle werd je in de Vietnam-oorlog  nog voor de volksraad gesleept wegens oorlogsmisdaden. Schan-da-lig! Iets anders kan ik er niet van maken.” Rob ‘Halve Marathon’ Kessels kwam met de schrik vrij en ging uit voorzorg naar de kant. Tegen 10 man van Linne was Merefeldia de bovenliggende partij. Schoten uit de 2e lijn van Jordi (voetbalnaam) en Robert ‘het wonder van Zweden’ van Renswouw suisden net over het vijandelijke doel. Uiteindelijk werd een zeer acceptabele 3-3 eindstand bereikt. Hier kon trainer Janssen zich in vinden. “Als je puur kijkt naar de kansenverdeling mag je ons de morele winnaar noemen. Ik ga me echter niet verlagen tot het niveau van scorebordjournalistiek. Ik ben gewoon reeël en dus ben ik zeer content met een punt hier in Linne.”

Bart 'de Nijs' Nijskens was na afloop ontroostbaar door zijn medespelers. Hier werd echter verandering in gebracht na een pitstop in een niet nader te noemen dansgelegenheid in de buurt. Het schijnt dat hij zich bij de 2e lichting beter kon concentreren. Eind goed, al goed!