Merefeldia 5 heeft zondagmorgen wederom een zege behaald op de brutale gasten uit Heythuysen (4-0). Dat het bij 4-0 bleef was een godswonder want Merefeldia 5 liet wederom zien dat het een fantastisch voetballende ploeg is die 'in principe van iedereen kan winnen'.

Ondanks dat de wedstrijd pas officieel zondagochtend gespeeld zou worden waren de heren H2 al dagenlang in voorbereiding op het weerzien met Heythuysen 4. De aangekondigde afwezigheid van Erik Kluskens, Bjorn Bloemers, Falco Thiessen, Joris van Esch, Pascal van Nieuwenhoven en de speelonzekerheid van Jeroen Brok baarde trainersduo H2 eveneens grote zorgen. Henk Smolenears (strateeg pur sang) stond de pers ondanks alles vrijdagavond ontspannen, al shag rokend, te woord. ‘’Ik heb vertrouwen in mijn jongens en ben ervan overtuigd dat we ook zonder de afwezigen zondag as. allemaal ons beste beentje voor zetten om de 3 punten in voetbaltempel ‘De Bengele’ te houden’’. Janssen wist Smolenears aan te vullen met enkele optimistische worden ‘’Henk, vergeet de terugkeer van Nils Schroijen en Pascal Duret niet’’. Henk, die het ondertussen voorzien had op de aanwezige kaassnacks (‘want alles wat stinkt is lekker’), knikte bevestigend.

Inmiddels zondagochtend, tien minuten voor aanvang van de wedstrijd (09:50), wist Mark van Berlo enigszins bleekjes en zichtbaar uitgehongerd zijn teamgenoten te verblijden met zijn aanwezigheid. Henny van Berlo, die sindsdien de werkzaamheden van VBS op zich had genomen, was eveneens ontroerd bij het weerzien met haar zoon. Mark op dat moment nog niet wetende dat hoofdtrainer Lemmen twee scouts (Henk van de Tup en Frans “ge motj de bal loaten fluiten” Feijen) in het leven had geroepen om te kijken of hij zijn goede spel vast kon houden, was gebrand om te winnen. Henk Smolenaers hield hier in zijn opstelling rekening mee en vormde een team rondom de bonkige spits. Dit ging tot groot ongenoegen ten koste van enfant terrible Ad van Brussel, die naar eigen zeggen een gemiddeld scorend vermogen heeft van 1,43. “Iets waar IK heel trots op ben en dat ik dan ook geheel aan mezelf te danken heb” aldus Ad.

De warming up van M5 stond dit maal in teken van het befaamde latje-kratje schieten, de variant van pietje-pegel werd mede mogelijk gemaakt door subsponsor Bavaria. Van der Vleuten ontpopte zich in de warming-up tot waardige opvolger van Jackie Janssen, die naar eigen zeggen liever op flesjes oefent vanaf de middenlijn. Na de warming-up werd de spelersgroep toegesproken door H2, die nog kort even de looplijnen wilde doornemen en mededeelde dat er geen gerstenat meer gehaald mocht worden tijdens en na de wedstrijd. Met deze wijsheid in pacht vertrokken de uitverkorenen richting het speelveld, waar “de tos” werd gewonnen door aanvoeder Marks. In euforische stemming begon de tweede spits (naast van Berlo) aan zijn wedstrijd, wat al snel resulteerde in doelpunt. Sluw en uiterst behendig verschalkte Marks de keeper met een zelf opgezette aanval. De tientallen supporters aan de kant van Merefeldia vierde het doelpunt uitzinnig mee en maakte diverse obscene vreugdesdansjes.

Michiel van Brussel, zichtbaar geëmotioneerd door de komst van zijn vader, was gebrand om zijn vader trots te maken. Dribbelend waande hij zich een weg door de agressieve verdediging van Heythuysen 4 en trachtte tevergeefs doormiddel van een puntertje te scoren. Enkele minuten later was het dan wel raak door niemand minder dan Mark van Berlo die snoei hard binnenkopte. Hij vierde zijn doelpunt door tegen de doelpaal aan te rennen, die naar verluid nog steeds trilt (bron:, VUT-ploeg). Het solide spelende middenveld, onder leiding van “het sleeptouw” Mark Smolenaers en de bijna 40 jarige Robert Coumans, controleerde vanaf minuut 1.

Nieuwkomer Schroijen vulde zijn taak al laatste man vol passie en overgave uit en wist zelfs wat extra’s te bieden, zo stoomde hij als een volwaardig flankspits de net gekalkte veldlijnen (met dank aan Huub Feijen) af, discussieerde hij intensief met vlagger Duret en had hij een dagtaak om medespeler Nijskens in het gareel te houden. Nijskens gaf aan dat zijn pittige spel te wijten was aan de kruidige Marokkaanse thee die hij de avond ervoor genuttigd had. De thee, gezet door een mysterieuze, voormalig inwoonster van Marrakach, ‘smaakte naar meer’ aldus de cappucinobruine Nijskens.

Keeper Stultiens had het aanzienlijk minder druk en hield zich voornamelijk bezig met zijn eigen uiterlijke vertoon, wat met dank werd afgenomen door de vrouwelijke meegereisde supporters van Heythuyzen 4. ‘’Sono felice bene per le signore’’ aldus Stultiens.

Inmiddels had het rustsignaal geklonken en werd de spelersgroep onder luid applaus naar het kleedlokaal geëscorteerd. Wil Salden kon het niet laten, ondanks alle drukte, om zijn aanwezige vriendin even te voorzien van een liefdevolle aanraking met de lippen. “Liefde is immers mijn drijfveer en ik zeg altijd maar zo ‘waar een WIL is, is een weg’”, aldus Salden! Omar Smolenaers beaamde de uitspraak van Salden en nipte een keer aan zijn thee (Ospel blend).

De tweede helft begon met enkele wijzigingen op de spelerlijst, zo mochten van der Vleuten, van Brussel en Brok de groene weide betreden om hierop hun kunsten te vertonen. Van der Vleuten probeerde direct zijn stempel op de wedstrijd te drukken door een geplaatst droog schot in de lange hoek. Een knap staaltje keeperswerk voorkwam echter de 3-0. De verlossing kwam enkele minuten later toen Marks zijn tweede van de ochtend maakte. Ditmaal minder soepel, zelfs ietwat houterig, passeerde hij de keeper. Zwaaiend naar zijn broer Sjento juichte Marks en vroeg kort daarna een wisselbeurt aan.

Opvallend gedrag kon opgemerkt worden bij Ad van Brussel die zichtbaar ook een goaltje wilde meepikken. Dit tot grote ergernis van trotse Peetoom in spe Roy Timmermans die maar wat graag een goal wilde opdragen aan zijn neefje Tristan en meerdere malen in kansrijke positie stond. De cacaokleurige Timmermans was zeer ontstemd “weg met Ad” luidde zijn relaas.

De laatste goal van de ochtend kwam van de voet van Coumans, die al meerdere malen de mogelijkheid had om zijn team op grotere voorsprong te brengen. “39 jaar oud, 459 wedstrijden bij het vaandelteam in de benen, vannacht pas om 5 uur thuis en dan scoren, dat geeft me enorm veel voldoening aldus Coumans”. Zijn kinderen, wekelijks ook langs de lijn bij M5, genieten zichtbaar mee van de spelvreugde die vader Coumans nog altijd uitstraalt.

Smet op de wedstrijd was het opstootje aan het einde van de wedstrijd, waar Michiel van Brussel pas na enkele tientallen seconden door had dat hij nageschopt werd en alsnog furieus reageerde. Hierin werd hij bijgestaan door zijn jongere broertje Ad die zijn reputatie hoog te houden had, Roy Timmermans nog altijd moeite heeft om zijn twee hobby’s te scheiden en Bart Nijskens die nog wat naweeën had van zijn kruidige thee.

Tot slot moet het veldspel van dhr. Brok aangehaald worden die voetbal combineerde met salsa (Spaanse dans) en sierlijk, nonchalant en al poortend de linkervleugel bestormde.

Al met al mag M5 wederom trots zijn op haar collectief behaalde prestatie (uitgezonderd van Ad van Brussel). Keeper Michiel wilde dit behaalde resultaat maar wat graag delen met zijn grote neef Rick Stultiens die hem wist te vertellen dat wanneer M5 gelijk in punten eindigt met Horn, er een beslissingswedstrijd zal volgen. Concrete interesse vanuit de selectie richting M. van Berlo bleef uit, wat tot grote teleurstelling leidde en overtollige Cola consumptie als gevolg had.